Τα «μυστικά» ελέγχου αξιοπιστίας στο διαδίκτυο

Τα «μυστικά» ελέγχου αξιοπιστίας στο διαδίκτυο

0 comment Tags: , ,

Τα «μυστικά» ελέγχου αξιοπιστίας στο διαδίκτυο

Τα «μυστικά» ελέγχου αξιοπιστίας στο διαδίκτυο

Όταν λέμε “η αλήθεια είναι…” δεν είναι ανάγκη να μιλάμε για κάτι βαθύ, συγκλονιστικό και μεγαλεπήβολο. Υπάρχουν πολλές μικρές αλήθειες σαν αυτές που αναζητούμε ως επιστήμη και η εύρεση αυτών είναι κάτι σημαντικό» σημειώνει o πρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Φιλήμων Παιονίδης.

Ταυτόχρονα ο καθηγητής του ΑΠΘ εστιάζει στο σύγχρονο παγκόσμιο πρόβλημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων και την ελληνική πραγματικότητα.

«Πρόκειται για ένα πρόβλημα ιδιαίτερα μεγάλο, ακόμη δεν έχουμε καταλάβει τη βαρύτητα και τις διαστάσεις του, αφού πολλοί πίστεψαν ότι το Διαδίκτυο θα ήταν μια μορφή ευλογίας, καθώς πάρα πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, αλλά και να εκφράσουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Αυτό είναι εν μέρει σωστό, δημιουργήθηκαν όμως και κάποιες παρενέργειες, κύρια από τις οποίες είναι αυτή η απίστευτη διάδοση ψευδών ή παραπλανητικών ειδήσεων, που μπορεί κάποιος να συναντήσει, ειδήσεων που έχει αποδειχθεί πως έχουν και ιδιαίτερα δυσάρεστες συνέπειες» τονίζει αναφερόμενος στο φαινόμενο των ψευδών ειδήσεων ο κ. Παιονίδης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ- ΜΠΕ, “Πρακτορείο 104,9 FM”.

Το φαινόμενο, σύμφωνα με τον Έλληνα καθηγητή, μπορεί να έχει ιδιαίτερο αντίκτυπο στο επίπεδο των πολιτικών αποφάσεων όπου «κάποιος μπορεί να πάρει μια εσφαλμένη απόφαση την οποία δεν θα σχημάτιζε αν γνώριζε την αλήθεια».

Ως βασικό όπλο στην ανάσχεση της διασποράς των ψευδών ειδήσεων και με θεμέλιο συζήτησης την ύπαρξη της προσωπικής ευθύνης του καθενός, ο πρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ΑΠΘ τοποθετεί μια σειρά από διαδικασίες εκπαίδευσης που μάλιστα είναι απαραίτητη από τις νεαρότερες ηλικίες αφού «δεν μπορεί να ξοδέψει κάποιος άπειρο χρόνο για να διασταυρώσει μια πληροφορία».

Στο πλαίσιο αυτό ο ίδιος προτείνει τη χρήση συγκριμένων μεθοδολογικών εργαλείων, με την αξιοποίηση βασικών ερωτημάτων, που θα ελέγχουν την αξιοπιστία μιας πληροφορίας όπως:

«Είναι αυτό που ακούω πιστευτό; Συνάδει με την κοινή λογική; Έχουμε άλλα στοιχεία τα οποία το διασταυρώνουν; Διαψεύστηκε; Ποιος είναι αυτός ο οποίος το λέει; Είναι επώνυμος; Είναι ανώνυμος; Μήπως αυτός που δίνει αυτή την πληροφορία έχει κάποιο συμφέρον;»

Σημαντικό εργαλείο για την ανάσχεση της διασποράς των ψευδών ειδήσεων στη σύγχρονη ζωή είναι, τέλος, σύμφωνα με τον Έλληνα καθηγητή, η ενδεχόμενη εισαγωγή, στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενός μαθήματος κριτικής σκέψης.

 

Πηγή : http://www.real.gr